آسمان این شب ها که میرسد ، عجیب بی قراری میکند و زمین داغ دلش تازه می شود

و زخم شرمش سر باز میکند .ملکوتیان حق دارند سر بر دیوار عرش بگذارند و های های

گریه کنند.

بانو!!!!! بانوی من !!!!!! مادر !!! مااااااااادر!!!! مااااااااااااااااااااااادر !!!!

چه کرده اند با تو که این اعتراض جاودانه را – المخفیه القبرها – بر پشت تاریخ روا دانستی .

چه ظلمها بر تو رفته بود ، چه حق ها از تو تضییع گشته بود و چه حقایقی در مقابل دیدگان تو

 تحریف گردیده بود که این اعتراض افشاگرانه را بر پیشانی تاریخ حک کردی ؟

و این چگونه اعتراضی بود که خداوند نیز به حمایت آن برخاست .

بار این اعتراض تو در تشییع شبانه ات و در مخفی کردن قبرت ، اگرچه تاریخ را از تحریف 

مصون داشت و اگر چه فریاد تظلم تو را بر جهانیان تا ابد طراوت بخشید ، اما سنگینترین غم

 شیعیان تو گشت و عظیم ترین درد اسلام و بزرگترین اندوه انسانیت .

آنکه عزیزترین کسش را ، پدرش، فرزندش ، برادرش را در جامه شهادت به خدا تقدیم میکند،

 دلخوش است به اینکه هر از گاه در کنار قبر او می نشیند و به تیشه اشک

راه دل بسته دل را می گشاید. ولی آن کس که قبری برای عزیزش نمی شناسد چطور ؟

 او بغضش را با خود به کجا می تواند ببرد ؟ کجا می تواند عقده دل بگشاید ...

این است مظلومیت تو و به تبع آن مظلومیت شیعیان تو .

 و این بار که به ندبه مینشینیم و در برابر دیدگان یوسفت فریاد ویَضِجَ الضاجون و یَعِجَ العاجون

 برمی آوریم ، تنها نه برای نبودنت و ندیدنت بلکه برای سرگردانی و بی پناهی خود که به کجا

عقده دل ببریم و سر بر کدام خاک که تو را در آغوش کشیده بگذاریم ،

چشم امید و نگاه ملتمس خود را برای نشانی از قبر تو به سوی فرزندت میبریم و اعتراضمان را

 به این همه بیرحمی تاریخ به آستان او میبریم.....

اللهم عجل لویک الفرج 

به خدای خدا

اینجا کویر کویره

اما چه کنم

که هر شب محتاج دستی میشم

تا از وسط موج موجای

رنگ و وارنگ

ریز و درشت

کوچیک و بزرگ

بگذرونه و برسونه

به فرشته ای با نگاهی همه از شکلات

که شعر و آواز

ترانه و ساز

از کاور صورتی و جیب های آبی اش می ریزه و میشه

فردا ، فردا ،  و همه فرداها

همین جور شب بمونه

و منم بمونم ؟   

شب پره ها هم ، چشم های تو را می خواهند برای روزهای روشن شان

این است که

چشم های بادامیت را سنجاب ها هم دوست دارند

و اکنون که

لنز سبز می گذاری ، حالا زمستان هم بهار است

و تو خود خوب میدانی

جای خالی چشمانت با هیچ مدادی پر نمی شود

پس درست است که می گویند

ته چشم های تو خدا شیطنت میکند

ته دل من شیطان ، خدایی

با این همه

میدانم نگاهت فروشی نیست قرضش که میدهی ؟